مقدمه آبسه توبواووارین، یکی از مراحل نهایی در روند عفونت حاد لگنی می باشد که می تواند پس از دستکاری های رحمی یا پس از اعمال جراحی اتفاق افتد و بسیار نادر است. حتی با گسترش پوشش آنتی بیوتیکی و مراقبت درمانی، میزان مرگ و میر ناشی از پاره شدن آبسه توبواووارین به علت شوک سپتیک و پریتونیت منتشر نزدیک به 10% است، لذا تشحیص به موقع و درمان مناسب با اهمیت است. در این مطالعه یک مورد فیستول آبسه توبواووارین به واژن گزارش می شود. معرفی بیمار بیمار خانمی 44 ساله بود که حدود 6 ماه قبل تحت عمل جراحی هیسترکتومی ابدومینال قرار گرفته بود و پس از عمل به مدت یک هفته به علت علایم پلوی پریتونیت بستری شده و مرخص شد، ولی مکررا به علت لکوره چرکی و درد به پزشک مراجعه می کرده است. بالاخره به علت علایم درد زیر شکم و خروج ترشحات از واژن تحت لاپاراسکوپی قرار گرفت. آبسه توبواووارین با فیستول به واژن مشاهده شد که ترشحات آن ساکشن شده و چسبندگی های آن آزاد گردید. اوفورکتومی و سپس سالپنژکتومی نیز انجام شد. نتیجه گیری در موارد لکوره مقاوم به درمان پس از هیسترکتومی باید به فکر آبسه لوله ای یا توبواووارین و عفونت مکرر از طریق فیستول به واژن بود و لاپاراسکوپی تشخیصی می تواند جهت انتخاب درمان مناسب کمک کننده باشد.